Vincent Kellenaar heeft de Beverwijkse politiek nooit echt losgelaten. Jarenlang zat hij voor het CDA in de gemeenteraad. Daarna verdween hij niet uit Beverwijk, maar wel uit de raadszaal. Zijn juridische werk vroeg te veel tijd. Nu keert hij terug, maar aan de andere kant van de tafel. Kellenaar wordt wethouder namens de lokale partij Vrij!
Vincent Kellenaar is een van de kandidaten voor een wethouderspost in het mogelijk nieuwe college in Beverwijk. Adam Elzakali is kandidaat voor de VVD, Caroline van der Aa voor PRO en de huidige D66-wethouder Suzanne Klaasse zal mogelijk aanblijven.
“Op zakelijk vlak heb ik altijd twee liefdes gehad”, zegt Kellenaar. “Mijn juridische werk en de gemeentepolitiek van Beverwijk. Die heb ik lang kunnen combineren, maar de laatste twaalf jaar niet meer. Dat werd te druk.”
“Ik heb inmiddels kennis die ik kan brengen”
Toch bleef het kriebelen. Kellenaar zat maar liefst 25 jaar in de gemeenteraad. “Dat was geweldig om te doen. Het vloog echt om.” Eerder kreeg hij al kansen om wethouder te worden, maar toen koos hij voor zijn andere carrière. Nu ligt dat anders. “Ik heb inmiddels ervaring en kennis die ik mee kan brengen naar de gemeente. En als je gaat denken aan wat je allemaal kunt doen, word je vanzelf enthousiast.”
Een van de onderwerpen waar hij meteen over begint, is ouderenbeleid. Niet omdat hij inmiddels 61 is, zegt hij met een knipoog, maar omdat hij vindt dat het onderwerp in Beverwijk te weinig zichtbaar is. “Het is niet zo expliciet aanwezig.”
Ouderenbeleid uit de grond stampen
Volgens Kellenaar ligt daar een opdracht. “Ik zie voor me hoe we het ouderenbeleid uit de grond kunnen stampen. In samenspraak met de doelgroep, met ouderenbonden en met anderen. Het lijkt me hartstikke mooi om daar iets van te maken.”
Welke portefeuille hij precies krijgt, is nog niet duidelijk. Daarover wordt nog onderhandeld. Maar ouderenbeleid en ruimtelijke ontwikkeling zijn onderwerpen die hem zeker aan het hart gaan.
Woningbouw in Wijk aan Zee: topprioriteit
Ook Wijk aan Zee noemt hij nadrukkelijk. Kellenaar is voorzitter van de raad van toezicht van De Moriaan en voelt zich sterk verbonden met het dorp. “De plannen voor woningbouw zijn daar, als je ook naar de dorpsraad luistert, echt een topprioriteit.”
Volgens hem moet de gemeente een goede partner zijn voor initiatieven die uit het dorp zelf komen. “Het lijkt soms alsof het allemaal niet erg opschiet. En het is ingewikkeld, dat geloof ik graag. Maar er zijn wel dingen waar je als gemeente beter in kunt zijn.”
Hij noemt ook toerisme en de aansluiting van Wijk aan Zee als badplaats. “We zijn er allemaal erg aan verknocht. Het is hartstikke gaaf zoals het nu is, maar het kan hier en daar nog wel beter.”
“Tussen de mensen staan, onafhankelijk denken”
De overstap van het CDA naar Vrij! voelt voor Kellenaar minder groot dan die van buitenaf misschien lijkt. De overeenkomst zit volgens hem in de manier van politiek bedrijven. “Tussen de mensen staan, onafhankelijk denken, niet zomaar met de stroom meegaan. Kritisch zijn, maar wel constructief.”
Toch ziet hij ook verschil. Een lokale partij moet volgens hem harder werken voor elke stem. “Landelijke partijen hebben vaak een vaste achterban. Een lokale partij moet vanaf de eerste stem alles verdienen.”
De campagne van Vrij! heeft indruk op hem gemaakt. “Zo intensief heb ik het nog nooit meegemaakt. De stad was helemaal paars. Het is indrukwekkend hoeveel werk daarin is gestoken.”
De terugkeer van het spreekuur
Kellenaar wil als wethouder vooral zichtbaar en bereikbaar zijn, benadrukt hij. Hij denkt zelfs aan de terugkeer van een spreekuur, al noemt hij dat zelf “een beetje ouderwets”. “Maar dat soort zaken zou ik graag weer terug willen. Ik wil een wethouder zijn die mensen opzoekt en niet afwacht tot ze naar hem toekomen.”
Dat klinkt toegankelijk, maar Kellenaar is ook een ervaren politicus. Hij kent de raad, kent het spel en weet hoe verhoudingen kunnen schuiven. De Beverwijker viel in zijn jaren als fractievoorzitter van het CDA op als een politiek dier, iemand die van de strategische kant van het spel hield en op dat vlak onverschrokken te werk kon gaan. Hoe zit dat als wethouder?
Kellenaar moet daar even over nadenken. Hij geeft aan dat het hem als wethouder niet om het politieke spel gaat. Hij geeft een doordacht antwoord: “Waar ik naar uitkijk, is de samenwerking met de gemeenteraad. Dat is een mooie dynamiek. Zeker nu, met negen fracties.”
“Ik wil er zijn voor alle negen fracties”
Sterker nog, hij wil niet alleen een wethouder van de coalitie zijn. “Ik wil er zijn voor alle negen fracties. Er zitten ook veel kenners bij de partijen die niet tot de coalitie behoren. Die wil ik graag meekrijgen en aanboren. Dat is ontzettend belangrijk voor de komende vier jaar.”
Zijn terugkeer in de lokale politiek krijgt nog een extra dimensie door de rol van zijn vrouw, Manon Kellenaar. Zij is ondernemer en sinds kort voorzitter van ondernemersvereniging Centrum Beverwijk. Dat kan ook gaan schuren? “Ik ga zorgen dat ik haar niet in de weg loop”, zegt Kellenaar.
Belangenverstrengeling?
Hij weet dat de vraag naar mogelijke belangenverstrengeling gesteld zal worden. “Daar let ik op. We hebben natuurlijk niet dezelfde positie. Zij moet vooral blijven doen wat zij doet. Ze staat niet in de rij voor dat soort functies, maar er moet wel het een en ander gebeuren.”
Het beeld dat uit het gesprek naar voren komt, is dat van iemand die de politiek goed kent, maar opnieuw begint. Niet als raadslid dat controleert en debatteert, maar als bestuurder die plannen moet uitvoeren en resultaten moet boeken. “Ik heb zin om met opgestroopte mouwen aan de gang te gaan.”
Waar hij over vier jaar tevreden op wil terugkijken? Daar hoeft Kellenaar niet lang over na te denken. Geen grootse belofte, geen opsomming van dossiers. “Als ik dan kan zeggen dat er voortgang is geboekt, dan zou ik dat mooi vinden.”