1 juni 2026. Een dag die ik niet snel zal vergeten.
Telstar promoveerde in Tilburg naar de Eredivisie en liet Willem II in verbijstering achter. Vlak voordat wij terugreden naar Velsen Zuid sprak een gefrustreerde Willem II supporter mij aan.
“Kan dat wel in jullie stadion? Nul punten voor jullie volgend seizoen.” Mijn reactie was simpel: “We gaan het zien.” Wat daarna gebeurde, had niemand kunnen bedenken.
In nog geen drie maanden tijd werd een nieuwe noordtribune uit de grond gestampt, kwam er een nieuwe grasmat en werden tal van noodzakelijke verbeteringen doorgevoerd om op het hoogste niveau te mogen spelen. Een enorme prestatie op zichzelf.
De ouverture volgde in augustus 2025, in de Johan Cruijff ArenA. Telstar ging op een heerlijke zomerdag eervol met 2-0 onderuit tegen Ajax. Na afloop vroeg ik me af: was Ajax nou zo slecht of was Telstar nou zo goed?
Een paar maanden later wist ik het antwoord: allebei.
Het seizoen kende zoveel hoogtepunten dat het moeilijk kiezen is. Natuurlijk was daar de sensationele 0-2 overwinning op landskampioen PSV. “Dik verdiend. Ik heb van Telstar genoten”, zei PSV trainer Peter Bosz na afloop.
Ook de thuiszeges op Go Ahead Eagles staan in mijn geheugen gegrift, zeker die heroïsche bekerwedstrijd. De bliksemstart in Sittard. De late overwinning bij NAC Breda. De zwaarbevochten remises in Enschede en Deventer. Het punt in een kolkende Goffert, met onweersbuien boven Nijmegen. De prachtige 3-1 thuiszege op PSV. De 4-1 overwinning op Sparta.
En natuurlijk de cruciale vissersderby in een kletsnat Volendam. De ontlading na afloop in het uitvak en later bij de aankomst in Velsen Zuid zorgde voor kippenvel. Veel vreugdetranen werden er geplengd. Ik heb het met eigen ogen gezien.
Maar misschien nog wel mooier dan de prestaties op het veld waren de stappen die de club daarbuiten maakte. Maar liefst zeventien keer was het stadion uitverkocht. Alle beschikbare seizoenkaarten voor komend seizoen zijn nu al verkocht. De merchandise is niet aan te slepen. In alle kernen van Velsen zie je inmiddels het Telstarshirt. Jong en oud dragen het met trots.
Mij werd verteld dat de omzet van de merchandise inmiddels zeven keer zo hoog ligt als in een regulier seizoen in de Keuken Kampioen Divisie.
Ook het horecaplein moest regelmatig alle zeilen bijzetten om iedereen van een drankje of een patatje te voorzien. Telstar had dit seizoen in het hele land de gunfactor. Klein, fijn, sympathiek en vooral gewoon zichzelf gebleven.
En ondertussen werd het doel bereikt: handhaving in de Eredivisie. Met 37 punten en een veertiende plaats op de ranglijst zelfs verrassend overtuigend.
Wie had daar in augustus 2025 rekening mee gehouden? Ik eerlijk gezegd niet. Die Willem II supporter uit Tilburg trouwens ook niet.
Hans Akkerman is al ruim 30 jaar actief als sportverslaggever in de regio. Hij schreef onder andere voor Haarlems Weekblad/Nieuwsblad IJmuiden, de Haarlemse Honkbalweek en Honkbalblad Fastball Magazine. Tegenwoordig is hij actief voor Voetbal in Haarlem en IJmond 360. Als voetballiefhebber volgt hij Telstar al sinds 1965.