In memoriam: Fred Kos (1948 – 2025)
gebaseerd op de toespraak van Peter van Diepen
Het zal rond 1970 geweest zijn. Zaterdagavond dansles bij André Bakker, en op zondag vrij dansen. Daar stond Fred, achter de draaitafel. De quickstep, de Weense wals en op het hele uur een kwartier lang Top 40-muziek: het beroemde beatkwartiertje.
Fred gaf alles voor de muziek; al zijn geld ging op aan singletjes. En met Kerst was hij de baas over de mistletoe: “Als het lampje brandt, zoenen maar.” Later werd Fred dj bij Klein Zwitserland in Wijk aan Zee. Hij wist precies welke muziek mensen wilde horen, en zorgde altijd voor sfeer. In de jaren tachtig maakte hij samen met zijn radiomaatje Henk de Ruijter verzoekplatenprogramma’s voor de bewoners van Huis ter Wijck. Met warmte, aandacht en humor.
In de tijd van de piratenzenders, bij Virato, nam hij plaatjes op in een garagebox of op een zolderkamer. Onder de naam Tony Bouman bracht hij muziek de ether in, puur uit liefde voor het vak. Toen de legale lokale radio haar intrede deed, koos Fred voor Radio Heemskerk. Vanaf 1995 presenteerde hij De Ochtendronde, een vrolijk en informatief programma vol weetjes, nieuwtjes en gedichten. Na vijfentwintig jaar onafgebroken radio ontving hij van burgemeester Mieke Baltus de Zilveren Legpenning van de gemeente Heemskerk.
Ook ZieZo Zondag maakte hij jarenlang samen met Henk. Zo’n zeventienhonderd (!) uitzendingen lang was het vaste prik op de zondagochtend: een vertrouwd geluid in talloze huiskamers. Daarnaast waren er Hollands Glorie en Roem van Toen, programma’s waarin Fred zijn liefde voor de Nederlandse muziek van vroeger deelde met de luisteraars. Altijd verzorgd, altijd met hart en ziel. Iedere dinsdagochtend stond hij stipt om acht uur in de studio, vaak nog even de stofzuiger erdoor voordat de uitzending begon.
Op 23 oktober presenteerde hij zijn laatste programma. Het ging niet meer.
We spraken vaak over onze ervaringen met chemo’s en scans. Afgelopen zomer zag ik hem nog bij ons in de tuin, met een doos chocolade voor Engelien, die toen herstellende was. “De behandeling is gestopt,” zei hij zacht. “Vertel het maar niet verder, Peter.”
Fred had in de loop der jaren veel vrienden om zich heen verzameld. Mensen die er altijd voor hem waren, zoals hij er ook altijd was voor hen. Zijn 75ste verjaardag vierde hij groots bij de Waterakkers, een feest dat helemaal bij hem paste: warm, muzikaal en vol vriendschap.
We hebben zoveel mooie herinneringen aan Fred. Te veel om op te noemen. Hij was een niet te evenaren radiomaker, presentator en muziekkenner. Een man die van Heemskerk hield en die Heemskerk liet klinken.
En ik eindig graag met zijn eigen woorden:
“Zonder enige twijfel. En niemand minder.”
Dag, Fred.
